زندگي سخت مگير
خوب من، منجق احساست را
وصله مخمل گفتارت كن.
گل لبخند لبت را هر روز
زينت چهره چون ماهت كن.
دُرّ دردانه خوشبيني را
مونس ذهن پريشانت كن.
كمي از اطلسي باغ دلت
نذر خوشحالي يارانت كن.
آه...امروز گذشت!
تو چه داني كه چه آيد فردا؟
نكند قهر كني با باران
نكند اخم كني بر دريا
نكند غصه خوري در شبها
كه به خوبيت قسم
كه در اين زندگي بي سر و ته
هيچ كس جز خود تو فكر تو نيست
زندگي را درياب
همچو خورشيد بتاب
همچو باران بهاري،
بر گل عشق ببار
با طبيعت زير لب شعر بخوان
جمله آهسته بخوان:
زندگي سخت مگير
خوب من، سخت مگير.
درباره شبنم